Cztery procedury do wyboru. Im więcej ochrony przed wierzycielami zyskujesz, tym więcej władzy nad majątkiem tracisz.
Postępowania restrukturyzacyjne — podobnie jak postępowania upadłościowe — są prowadzone wobec dłużników niewypłacalnych lub zagrożonych niewypłacalnością.
Celem postępowań restrukturyzacyjnych jest uniknięcie ogłoszenia upadłości poprzez wyposażenie dłużnika w szeroki wachlarz procedur naprawczo-oddłużeniowych. Procedury te, w zależności od sytuacji finansowo-ekonomicznej dłużnika, mają zapewnić najwłaściwsze dla niego rozwiązanie problemu z niewypłacalnością, przy jednoczesnym poszanowaniu słusznych interesów wierzycieli.
Postępowanie restrukturyzacyjne może przybrać jedną z czterech form:
Postępowania restrukturyzacyjne różnią się przede wszystkim:
Obowiązuje przy tym prosta zależność: im więcej ochrony przed wierzycielami dłużnik zyskuje, tym więcej traci władzy nad własnym majątkiem i przedsiębiorstwem.
Procedura ta charakteryzuje się wysokim stopniem odformalizowania. Dłużnik we własnym zakresie wybiera nadzorcę układu, przygotowuje propozycje układowe, a następnie przedstawia je wierzycielom i zbiera od nich głosy w celu doprowadzenia do zawarcia układu.
Wysoki stopień odformalizowania wiąże się z niższymi kosztami oraz szybszym zawarciem układu niż w pozostałych postępowaniach.
Dla kogo: dla dłużników regulujących na bieżąco zobowiązania, lecz mających uzasadnioną wiedzę, że w niedalekiej przyszłości zetkną się z problemami finansowymi.
Warunki: suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15% ogólnej sumy wierzytelności, a dłużnik ma pewność, że uda mu się przekonać większość wierzycieli do poparcia układu.
Ograniczenie: to jedyne postępowanie, które nie wstrzymuje egzekucji.
Postępowanie umożliwia zawarcie układu w uproszczonym trybie. Tak samo jak postępowanie o zatwierdzenie układu może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15% ogólnej sumy takich wierzytelności.
W przeciwieństwie do postępowania o zatwierdzenie układu dłużnik nie ma prawa (ani obowiązku) samodzielnego wyboru nadzorcy układu i zbierania głosów od wierzycieli. Sąd wyznacza niezależnego nadzorcę sądowego, który kontroluje czynności dłużnika, w tym składane przez niego propozycje układowe, oraz sporządza plan restrukturyzacyjny.
Dla kogo: dla dłużników, którzy potrzebują natychmiastowej ochrony sądowej przed prowadzonymi przez wierzycieli egzekucjami. Po otwarciu postępowania egzekucje zostają od razu zawieszone z mocy prawa, a wcześniej dokonane zajęcia rachunków bankowych mogą zostać uchylone przez sędziego-komisarza.
Skierowane do dłużników, którzy nie spełniają kryteriów pozwalających na wdrożenie postępowania o zatwierdzenie układu ani przyspieszonego postępowania układowego. W praktyce ma to miejsce, gdy suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem przekroczy 15% ogólnej sumy takich wierzytelności.
Skutki i przebieg będą w dużej mierze analogiczne do przyspieszonego postępowania układowego — z tą różnicą, że wierzyciel, który nie został umieszczony w spisie wierzytelności, może złożyć sprzeciw co do pominięcia wierzytelności w spisie. Taki sprzeciw mogą też złożyć uczestnicy postępowania co do umieszczenia wierzytelności w spisie.
Z uwagi na konieczność rozpoznania sprzeciwów postępowanie to trwa nawet o kilka miesięcy dłużej od przyspieszonego postępowania układowego.
Ostatni rodzaj postępowania restrukturyzacyjnego. Charakteryzuje się najdalej idącym rygoryzmem oraz największym zaangażowaniem organów niezależnych od dłużnika.
W ramach tej procedury dłużnik może nie tylko zrestrukturyzować zadłużenie, ale również doprowadzić do uzdrowienia sytuacji gospodarczej poprzez przeprowadzenie działań sanacyjnych na podstawie planu restrukturyzacyjnego. Możliwość ich przeprowadzenia jest głównym czynnikiem odróżniającym sanację od innych postępowań.
Element ten sprawia, że sanacja wykracza poza ramy pozostałych postępowań restrukturyzacyjnych i umożliwia osiągnięcie celu także poprzez instrumenty właściwe dla postępowania upadłościowego — w znacznym stopniu ingerując w strukturę przedsiębiorstwa.
W konsekwencji dłużnik jest poddany ciągłemu nadzorowi ze strony wierzycieli, zarządcy oraz sędziego-komisarza. Wszelkie niedogodności rekompensuje jednak sam cel postępowania sanacyjnego, które w przeciwieństwie do likwidacji majątku realizuje wiodącą w prawie restrukturyzacyjnym „politykę nowej szansy” i pozwala dłużnikowi wyjść z kłopotów finansowych.
Chcesz sprawdzić, jak te przepisy działają w Twojej sytuacji? Wstępna analiza zajmuje trzy minuty i nie wymaga podawania danych.
Przejdź do analizy